Storythai

วันนี้จะได้กลับกรุงเทพแล้ว ดีใจนะ

แต่ก้ใจหาย มันหวิว อยุ่นี่มาสองเดือนแล้วนี่

ไอเตยก้หนีกลับไปตั้งแต่เมื่อวาน

วันนี้ที่ห้องทำงานก้ไม่มีใคร

หัวหน้าไปข้างนอก พี่ต๊ะลาครึ่งวัน

แต่คืนนี้พี่ต๊ะต้องไปส่งอิงที่สถานี่รถไฟอยุ่ดี

รุ้สึกเหงาหว่ะ เหงาขึ้นมาจับใจ

ตอนแรกจะกลับหอเลย แต่แบบอยากเขียนไรนิดนึง

ถือเป็นการอัปครั้งสุดท้ายที่ๆทำงาน

อัปครั้งสุดท้ายก่อนกลับกรุงเทพ

พยายามบอกตัวเองว่าจะไม่ร้องไห้

แต่แค่ตอนนี้ยังจะร้อง ตอนพี่เค้าไปส่งมีโฮแตก

ไม่รุ้จะได้กลับมาเชียงใหม่อีกเมื่อไหร่

จะได้เจอหัวหน้า เจอพี่ๆ เพื่อนๆ ใครต่อใครอีกเมื่อไหร่

สิ่งเดียวที่ทำได้คือจดจำทุกอย่างไว้

บันทึกไว้ในใจ แล้วก้ไดอารี่นี้

ขอบคุนนะทุกๆคน สำหรับทุกสิ่งทุกอย่าง

ความรัก ความห่วงใย ความหวังดี

ประสบการณ์ ความรุ้ มิตรภาพ

สายลม แสงแดด ฯลฯ

รักที่นี่นะ รักทุกคน รักพี่ๆที่คอยดูแล

รักหัวหน้านะ ถึงจะดุ จะเฮี้ยบไปบ้าง

รักทุกอย่าง รักเชียงใหม่

วันนึงคงได้กลับมาอีกครั้ง

บ๊าย บายนะ เชียงใหม่

จะจำทุกสิ่งทุกอย่างไว้ในใจตลอดไป