Storythai

===================================

ไปเที่ยวกลับมาค่อยมีกำลังใจอัปไดนิดส์ส์ส์ส์

ไปประจวบกะเพื่อนๆ จิงๆก้คือไปกะมหาลัยแหละ

มันเป็นทริปวิชาที่เรียน เรื่องเรียนแป๊บเดียว แต่เที่ยว

ก้นะ รุ้ๆว่าต้องมากมาย อิอิงไม่ได้นอนเลยให้ตาย

คืนแรกก้นั่งไปเพื่อนๆที่ชายหาด เป็นแค่เพื่อนนั่ง

ไม่ได้แตะแอลกอฮอล์เลย จิงจัง โคดคนดีอะกรุ

มีเด็กม.แม่ฟ้าหลวงแอบมารวมวงด้วย อยุ่กันจนเช้า

นั่งรอพระอาทิตย์ขึ้นกัน แต่แมร่งพระอาทิตย์ขึ้นช้าโคด

สุดท้าย ไม่ขึ้นเป็นดวงๆด้วย เป็นแสงๆแค่เนี้ยเอง รอเพื่อ....

=============================================

ถ่ายรุปเสร็จก้ไปอาบน้ำ กินข้าว สรุปไม่ได้นอนไปหนึ่งคืน

ถึงเวลานัด พี่ๆแมร่งสาย ยังไม่ตื่น แฮ็งค์กัน อะไรกันมะรุ้

เหมือนว่าจะนอนพอๆกลับกลุ่มเพื่อนกรุ แล้วดุทำตัวเข้า

ถ้าคิดจะกินเหล้าก้ไม่ควรสร้างความเดือดร้อนให้คนอื่น

ถ้าเดือดร้อนคนอื่นก้ไม่ต้องแดกเหอะ กรุว่านะ ไปนอนปะ

คิดแล้วรมณ์เสียทันใด ดูเค้าโตก้โตกว่า แต่ดูทำตัวเข้า

=============================================

ทุกอย่างเรียบร้อยก้ไปถ้ำแก้ว ชื่อดูบ้านๆ แต่ถ้ำอะ สุดยอด!

ทั้งมืด ทั้งโหด ทางเดินน่าหวาดเสียว คือถ้าตกไปถึงตายอะ

นี่คือในถ้ำแล้วนะ ไม่ใช่เขาด้านนอก เอาชีวิตรอดกันแบบ...

ลืมดูความงามของถ้ำอะ แต่เท่าที่เห็นก้โอนะ สวยดี แต่เดินยาก

แล้วก้ถ้ำพระยานคร นั่งเรือไปด้วย ทิวทัศน์งดงามมักมาก

คิดว่าจะเดินง่าย เดินไปเกือบครื่งโล อิอิงเดินไปร้องไห้ไป

ก้เหนื่อยจากอีถ้ำนั้นมาแล้ว เสือกต้องมาเดินอีก แอบนอยซ์อะ

ตอนกลับกรุเลยเดินตามควาย ไม่สอนใจใครแล้วทั้งนั้น

กรุเหนื่อย เมื่อย ร้อน เบื่อ ที่สำคัญ คือในถ้ามันเหม็นอับๆ

ได้กลิ่นแล้วหายใจไม่ค่อยออก รวมกลับเหนื่อยด้วย

รุ้สึกเหมือนจะเป็นหอบเลยพยายามออกมาจากตรงนั้น

เดินๆ โทรไปหาหม่าม้าด้วย มันเหนื่อย เหมือนโทรไปลา

แบบกรุไม่ไหวแล้ว เพื่อกลิ้งตกมาเป็นไรจะได้ลาม้าก่อน

แต่ดันไม่รับ เลยต้องหอบเอาร่างลงมาจนถึงระดับน้ำทะเล

นั่งเรือกลับไปดูเค้าหาหอยตลับที่ชายหาด ที่ปลาดาวด้วย

แล้วก้ซื้อกลับมาอีกต่างหาก คิดแล้วน้ำยายจะหยัย again

=============================================

มาที่พัก เทียบกลับคืนแรก ต่างกันมักมายโคดปู่โคดย่า

เหมือนมาเข้าค่ายม.ต้น น้ำก้ไม่ไหล ต้องอาบในอ่างรวม

ผ้าถุงก้ไม่มี ต้องอาบในห้องอาบน้ำ แล้วให้เพื่อนส่งให้

ดีนะใต้ประตูมีช่องให้ขันลอดเข้าไปได้ อาบไป3ขัน

ก่อนไปอาบก้ไปปาร์ตี้ริมหาด หาดให้อยุ่ได้แค่เที่ยงคืน

มันเป็นของทหาร อยุ่ได้แค่นั้น กฎเข้มงวดเกิ๊นนนนนน

อิอิงเดินไปคุยกะทหารตอนแรก ได้เสื่อมานั่งกันไป

ไปอีกรอบได้เตามาปิ้งหอย ที่นี่พอใครอยากได้อะไร

ก้นะ ให้อิอิงไปคุย เจริ๊ญ กรุไม่ได้รุ้จักกะเค้าเล้ยยยย

อีกอย่างตอนแรกๆที่กรุไปคุยเรื่องเวลากะเค้าอะ

เหมือนเค้าจะให้อยุ่เกิน พอใกล้เวลาอิงไปที่อื่นก่อน

ไม่เจอทหารที่มาตรวจ เค้าบอกก้ให้กลับไปกินที่ๆพัก

กลับมาช่วยเก็บของแอบโดนแซวนิดนึง ประมาณว่า

ถ้าปะกี้อิงอยุ่คงได้นั่งต่อ ให้กรุไปคุยกะเค้าใหม่ดิ๊

ไปพี่ทหารคะ พี่ทหารขาอีกรอบ แบบตอนยืมของ

กรุว่าไปตอนนี้คงได้อะ ได้ทหารทั้งกองทัพแน่เมริง

=============================================

ขากลับก้แวะ outlet ไม่ได้ไรเลย แต่หนุกมากมาย

เพื่อนกรุเป็นนายแบบ นางแบบกันไป โคดฮาอะ

แล้วก้แวะซื้อของฝาก แล้วก้ไปเขาหลวงต่ออีก

เออ...ติดใจที่ outlet มักมาก แบบว่า..........

เหมือนเจอเนื้อคู่ เจอคนๆนึง แมร่งน่ารักโคดอะ

น่ารักจนกรุเพ้อ จนเพื่อนผุ้ชายที่เจอด้วยกันขอให้พออะ

ก้เค้าน่ารักจิงๆนี่หน่า คนไรไม่รุ้น่าร๊ากกกกกกกน่ารัก

อัปยาวเกินแล้วแหละ จบดีกว่าเนอะ เด๋วเพ้ออีกรอบ

=============================================

>>>>>>>>>>>>>>>>> E d i T

===================================

ไปเที่ยวกลับมาค่อยมีกำลังใจอัปไดนิดส์ส์ส์ส์

ไปประจวบกะเพื่อนๆ จิงๆก้คือไปกะมหาลัยแหละ

มันเป็นทริปวิชาที่เรียน เรื่องเรียนแป๊บเดียว แต่เที่ยว

ก้นะ รุ้ๆว่าต้องมากมาย อิอิงไม่ได้นอนเลยให้ตาย

คืนแรกก้นั่งไปเพื่อนๆที่ชายหาด เป็นแค่เพื่อนนั่ง

ไม่ได้แตะแอลกอฮอล์เลย จิงจัง โคดคนดีอะกรุ

มีเด็กม.แม่ฟ้าหลวงแอบมารวมวงด้วย อยุ่กันจนเช้า

นั่งรอพระอาทิตย์ขึ้นกัน แต่แมร่งพระอาทิตย์ขึ้นช้าโคด

สุดท้าย ไม่ขึ้นเป็นดวงๆด้วย เป็นแสงๆแค่เนี้ยเอง รอเพื่อ....

=============================================

ถ่ายรุปเสร็จก้ไปอาบน้ำ กินข้าว สรุปไม่ได้นอนไปหนึ่งคืน

ถึงเวลานัด พี่ๆแมร่งสาย ยังไม่ตื่น แฮ็งค์กัน อะไรกันมะรุ้

เหมือนว่าจะนอนพอๆกลับกลุ่มเพื่อนกรุ แล้วดุทำตัวเข้า

ถ้าคิดจะกินเหล้าก้ไม่ควรสร้างความเดือดร้อนให้คนอื่น

ถ้าเดือดร้อนคนอื่นก้ไม่ต้องแดกเหอะ กรุว่านะ ไปนอนปะ

คิดแล้วรมณ์เสียทันใด ดูเค้าโตก้โตกว่า แต่ดูทำตัวเข้า

=============================================

ทุกอย่างเรียบร้อยก้ไปถ้ำแก้ว ชื่อดูบ้านๆ แต่ถ้ำอะ สุดยอด!

ทั้งมืด ทั้งโหด ทางเดินน่าหวาดเสียว คือถ้าตกไปถึงตายอะ

นี่คือในถ้ำแล้วนะ ไม่ใช่เขาด้านนอก เอาชีวิตรอดกันแบบ...

ลืมดูความงามของถ้ำอะ แต่เท่าที่เห็นก้โอนะ สวยดี แต่เดินยาก

แล้วก้ถ้ำพระยานคร นั่งเรือไปด้วย ทิวทัศน์งดงามมักมาก

คิดว่าจะเดินง่าย เดินไปเกือบครื่งโล อิอิงเดินไปร้องไห้ไป

ก้เหนื่อยจากอีถ้ำนั้นมาแล้ว เสือกต้องมาเดินอีก แอบนอยซ์อะ

ตอนกลับกรุเลยเดินตามควาย ไม่สอนใจใครแล้วทั้งนั้น

กรุเหนื่อย เมื่อย ร้อน เบื่อ ที่สำคัญ คือในถ้ามันเหม็นอับๆ

ได้กลิ่นแล้วหายใจไม่ค่อยออก รวมกลับเหนื่อยด้วย

รุ้สึกเหมือนจะเป็นหอบเลยพยายามออกมาจากตรงนั้น

เดินๆ โทรไปหาหม่าม้าด้วย มันเหนื่อย เหมือนโทรไปลา

แบบกรุไม่ไหวแล้ว เพื่อกลิ้งตกมาเป็นไรจะได้ลาม้าก่อน

แต่ดันไม่รับ เลยต้องหอบเอาร่างลงมาจนถึงระดับน้ำทะเล

นั่งเรือกลับไปดูเค้าหาหอยตลับที่ชายหาด ที่ปลาดาวด้วย

แล้วก้ซื้อกลับมาอีกต่างหาก คิดแล้วน้ำยายจะหยัย again

=============================================

มาที่พัก เทียบกลับคืนแรก ต่างกันมักมายโคดปู่โคดย่า

เหมือนมาเข้าค่ายม.ต้น น้ำก้ไม่ไหล ต้องอาบในอ่างรวม

ผ้าถุงก้ไม่มี ต้องอาบในห้องอาบน้ำ แล้วให้เพื่อนส่งให้

ดีนะใต้ประตูมีช่องให้ขันลอดเข้าไปได้ อาบไป3ขัน

ก่อนไปอาบก้ไปปาร์ตี้ริมหาด หาดให้อยุ่ได้แค่เที่ยงคืน

มันเป็นของทหาร อยุ่ได้แค่นั้น กฎเข้มงวดเกิ๊นนนนนน

อิอิงเดินไปคุยกะทหารตอนแรก ได้เสื่อมานั่งกันไป

ไปอีกรอบได้เตามาปิ้งหอย ที่นี่พอใครอยากได้อะไร

ก้นะ ให้อิอิงไปคุย เจริ๊ญ กรุไม่ได้รุ้จักกะเค้าเล้ยยยย

อีกอย่างตอนแรกๆที่กรุไปคุยเรื่องเวลากะเค้าอะ

เหมือนเค้าจะให้อยุ่เกิน พอใกล้เวลาอิงไปที่อื่นก่อน

ไม่เจอทหารที่มาตรวจ เค้าบอกก้ให้กลับไปกินที่ๆพัก

กลับมาช่วยเก็บของแอบโดนแซวนิดนึง ประมาณว่า

ถ้าปะกี้อิงอยุ่คงได้นั่งต่อ ให้กรุไปคุยกะเค้าใหม่ดิ๊

ไปพี่ทหารคะ พี่ทหารขาอีกรอบ แบบตอนยืมของ

กรุว่าไปตอนนี้คงได้อะ ได้ทหารทั้งกองทัพแน่เมริง

=============================================

ขากลับก้แวะ outlet ไม่ได้ไรเลย แต่หนุกมากมาย

เพื่อนกรุเป็นนายแบบ นางแบบกันไป โคดฮาอะ

แล้วก้แวะซื้อของฝาก แล้วก้ไปเขาหลวงต่ออีก

เออ...ติดใจที่ outlet มักมาก แบบว่า..........

เหมือนเจอเนื้อคู่ เจอคนๆนึง แมร่งน่ารักโคดอะ

น่ารักจนกรุเพ้อ จนเพื่อนผุ้ชายที่เจอด้วยกันขอให้พออะ

ก้เค้าน่ารักจิงๆนี่หน่า คนไรไม่รุ้น่าร๊ากกกกกกกน่ารัก

อัปยาวเกินแล้วแหละ จบดีกว่าเนอะ เด๋วเพ้ออีกรอบ

=============================================

>>>>>>>>>>>>>>>>> E d i T

สองเดือนเป๊ะที่ไม่ได้อัปได มีเรื่องให้อัปแต่ดันไม่มีเวลา

ห้องก้ยังไม่ได้เก็บ รุ้สึกว่ารกจนเกินงามอย่างแรง

มัวแต่ทำทีมสโม หาเสียงเชี้ยไรมะรุ้ เหนื่อยสุดตรีน

สุดท้ายก้แพ้ กรุทำทุกอย่างไปเพื่อ?? เหมือนสูญปล่าว

รุ้สึกผิดอย่างบอกไม่ถูก ที่แพ้ก้เพราะฝั่งกรุ เพราะกรุ

ถามว่าเต็มที่รึยัง กรุก้ตอบไม่ถูก รุ้สึกว่าทำได้มากกว่านี้

แต่เหนื่อย เคว้ง ไม่มีใคร คอยแก้ข่าว คอยเป็นหลักไว้

แต่ไงมันก้ผ่านไปแล้ว แก้ไรไม่ได้อยุ่ดี สุ้ใหม่ปีหน้า

อย่างน้อยงานนี้ก้ได้เพื่อนๆอีกเพียบ เฮฮาปาจิงโกะกันไป

==============================================

ขอโทดที่ร้องไห้ ที่เสียน้ำตาให้กับเรื่องพวกนี้ ร้องทำไมกรุ

ขอโทดที่ทำให้หลายๆคนเป็นห่วง ก้มันพูดไม่ออก ร้องเลยดีกว่า

ขอโทดที่ทำให้ชนะไม่ได้ ขอโทดจิงๆ ก้กรุเหนื่อยกับการแข่งขัน

ถึงพวกเราจะแพ้ แต่ทุกคนก้ชนะใจเรา ซึ้งสุดตรีนกับคำว่าเพื่อน

โดยเฉพาะอิอุ๋ย เดินแปะโปสเตอร์กันได้ถึงตี2 ตี3 มึงรึกรุบ้า

แต่กรุว่าถ้าจะเป็นมึงแหละ ซะงั้นเนอะกรุเนี่ย ดีๆให้มึงตลอด

==============================================

กรุมาทำทีมได้ไงเนี่ย คิดๆไปกรุเริ่มไม่เข้าใจ กรุมาทำได้ไงหว่า

แม้ไม่รุ้เริ่มตรงไหน แต่ก้จบไปแล้วกับมิตรภาพมากมายที่ตามมา

ถึงเราจะแพ้ แต่เรา ก้คือเรา เราจะมีเรา และเราก้รักกัน...รักกัน รักกัน